22 april

Bekende kunstenaars zijn allemaal ooit onbekend geweest. Een open deur misschien, maar toch, wel iets om soms even bij stil te staan. Neem nou Anne Teresa de Keersmaeker, te zien tijdens de Dansweek (gaat dat zien!). Lang geleden, begin jaren tachtig, stond ze ook in Rotterdam. Voor anderhalve kip en een paardenkop stond ze met Fase in de kleine zaal van het toenmalige theater Lantaren/Venster. Toen nog totaal onbekend, inmiddels al lang niet meer.

Wij werken met die nog onbekende kunstenaars van vandaag. Choreografen, die hopelijk ergens in de toekomst de bekendheid zullen genieten die hen toekomt. Om daar te geraken, hebben ze tijd en ruimte nodig om zich te ontwikkelen en, - cruciaal-, de interactie met het publiek, met u dus.

Ik ontmoet in deze kunstenaars heel bijzondere mensen, die zich uiterst bewust zijn van hun omgeving, kritisch nadenken over inhoud, vorm, context en publiek en organisch verbindingen leggen met de samenleving. Ze verhouden zich met hun werk niet enkel  tot een danstraditie en het lichaam, maar ook tot ons persoonlijke en collectieve denken en doen. Zeer de moeite waard om gezien te worden, onbekend maakt namelijk absoluut niet onbemind.

Kristin de Groot, Artistiek Directeur Dansateliers

Column voor de maandelijkse agenda van de Rotterdamse Schouwburg (mei 2016)





« terug naar nieuwsoverzicht